Wiedza radosna

Człowiek sam dla siebie jest tak przepastną tajemnicą, że cokolwiek pomyśli na własny temat natychmiast staje się kłamstwem. Jego postrzeganie rzeczywistości jest na tyle wadliwe i ograniczone, że tak naprawdę na każde pytanie powinien udzielać odpowiedzi: „Nie wiem”.

Cały istniejący porządek społeczny oraz wszystko, co w nas, sprowadza się do gry emocji generowanych przez bodźce, z jakich źródła zwykle nie zdajemy sobie sprawy, kurczowo trzymając się nawyków codzienności: naszych instynktów, chciejstwa, lęków, ocen, wartości albo wymysłów. Jesteśmy tylko zbiorem iluzorycznych, chwiejnych przekonań oraz oszustw wypracowanych na własny użytek – chwilowych albo tych, które konstruowaliśmy w sobie przez lata. Niczym więcej. Jakże to radosna wiedza!

Wyzwalająca prawda sprowadza się do stwierdzenia: ani siebie, ani tego, co wokół mnie, nie mogę traktować serio; mogę jedynie wszystko kwestionować – w najwyższym stopniu to, czego mam stuprocentową pewność.

Buddyści powiadają: „Kto nie wie, ten mówi, że wie. A kto wie, ten milczy”. Tęsknię za stanem, jakiego obecnie mam jedynie intuicyjne przeczucie. Stanem, w którym nie będę odczuwał już potrzeby, by cokolwiek mówić o sobie i otaczającym mnie świecie. Dopiero wtedy będę mógł prawdziwie żyć.

Informacje o szczaw

drobinaszczawiu@gmail.com
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Wiedza radosna

  1. egoistka pisze:

    Tez tesknie, namiastke odnajduje podczas biegania 🙂

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s